1. ธนาคารโลก (World Bank) หรือธนาคารเพื่อการบูรณะและพัฒนาระหว่างประเทศ ตั้งขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 พ.ศ.2487
ผู้ก่อตั้ง ประเทศในอเมริกาเหนือและยุโรป
สังกัด องค์การสหประชาชาติ
สำนักงานใหญ่อยู่ที่ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.สหรัฐอเมริกา
จุดประสงค์การจัดตั้ง เป็นสื่อกลางในการระดมเงินทุนระหว่างประเทศ และจัดสรรทรัพยากรการเงินไปให้ประเทศสมาชิกใช้ในด้านการบูรณะและพัฒนาเศรษฐกิจ
บทบาทและหน้าที่
1. ให้ความช่วยเหลือแก่ประเทศสมาชิกในระยะยาว โดยการให้กู้ยืมเงินเพื่อนำไปพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานทางเศรษฐกิจ เช่น พัฒนาด้านการเกษตร อุตสาหกรรม แหล่งน้ำ ไฟฟ้า ถนน เขื่อน เป็นต้น
2. ให้คำแนะนำด้านวิชาการ โดยการสนับสนุนงานวิจัยในด้านต่างๆ เพื่อนำมาเป็นข้อมูลในการพัฒนาประเทศ
3. ส่งผู้เชี่ยวชาญมาช่วยวิเคราะห์ปัญหาให้กับประเทศสมาชิกเพื่อเสนอมาตรการต่างๆที่จะช่วยแก้ไขปัญหาทางเศรษฐกิจในระยะยาว
ปัจจุบัน มีสมาชิกทั้งหมด 185 ประเทศ ประเทศไทยสมัครเป็นสมาชิกเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ.2492
2. กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (International Monatary Fund: IMF )
การจัดตั้ง ตั้งขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เริ่มเปิดดำเนินการ มีนาคม พ.ศ.2489 ผู้ก่อตั้ง กลุ่มประเทศพันธมิตร
จุดประสงค์การจัดตั้ง เพื่อรักษาเสถียรภาพทางการเงินระหว่างประเทศ อันจะรองรับการขยายตัวของเศรษฐกิจโลก
ฐานะ เป็นทบวงชำนาญการพิเศษของ สหประชาชาติ สำนักงานใหญ่ อยุ่ที่ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ประเทศสหรัฐอเมริกา
3. องค์การการค้าโลก (WTO) เป็นองค์การที่พัฒนามาจากการทำข้อตกลงทั่วไปว่าด้วยพิกัดอัตราภาษีศุลกากรและการค้า หรือ แกตต์(GATT)
การจัดตั้ง ตั้งขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 พ.ศ.2490 สำนักงานใหญ่ อยู่ที่นครเจนีวา สวิตเซอร์แลนด์
ประเทศสมาชิก จำนวน 151 ประเทศ (สิงหาคม พ.ศ.2550) ประเทศไทยเป็นสมาชิกเป็นลำดับที่ 59 เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ.2538 และมี ฐานะเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งองค์การการค้าโลกด้วย
วัตถุประสงค์ ตั้งขึ้นเพื่อจะทำให้การค้าระหว่างประเทศของสมาชิกทั่วโลกเป็นไปอย่างราบรื่น และมีความเป็นเสรีรวมทั้งเกิดความยุติธรรมในการค้าขายระหว่างกันมากขึ้น
บทบาทหน้าที่ จัดการดำเนินงานตามข้อตกลงทางการค้า ดำเนินการให้เกิดการต่อรองทางการค้า ยุติปัญหาข้อขัดแย้งเพื่อให้เกิดเสรีทาง
4. สหภาพยุโรป (EU) มีพัฒนาการมาจากประชาคมถ่านหินและเหล็กกล้าแห่งยุโรป , ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป , ประชาคมพลังงานปรมาณู รวมเป็น กลุ่มประชาคมยุโรป(EC) จนเมื่อพ.ศ.2535 ประเทศสมาชิกลงนามในสนธิสัญญามาสทริชท์จัดตั้งเป็น สหภาพยุโรปและก่อตั้งสหภาพเศรษฐกิจและการเงิน (EMU) เพื่อให้ระบบการเงินและการคลังของยุโรปเป็นแบบเดียวกัน โดยกำหนดสกุล เงินยูโร เป็นสกุลเงินเดียวกัน
ประเทศสมาชิก มีจำนวน 27 ประเทศ (พ.ศ.2550) อยู่ในทวีปยุโรป
วัตถุประสงค์ เพื่อการรวมตัวทางด้านการเมือง เศรษฐกิจ การต่างประเทศ และสังคมในภูมิภาคยุโรป
บทบาทหน้าที่ ร่วมกันกำหนดนโยบายร่วมกันด้านเศรษฐกิจ การต่างประเทศ ความมั่นคงและสังคม เพื่อให้เกิดความเข้มแข็งภายในประเทศสมาชิกและสามารถสร้างอำนาจต่อรองทางการค้ากับประเทศอื่นๆในตลาดโลกได้
5. องค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจแห่งเอเชียและแปซิฟิกหรือ เอเปก (APEC)
การจัดตั้ง ตั้งครั้งแรกที่กรุงแคนเบอร์รา ออสเตรเลย ปีพ.ศ.2532 ต่อมาในปี 2537 การประชุมผู้นำประเทศที่เมืองโบกอร์ อินโดนีเซีย ตกลงให้มีการเปิดเสรีทางการค้าร่วมกัน เอเปกจึงพัฒนาเป็นกลุ่มการค้ามากขึ้น ไทยเป็นประเทศสมาชิกที่ร่วมก่อตั้ง เอเปก ตั้งแต่ปีพ.ศ.2532
ประเทศสมาชิก ปัจจุบันมี 21 เขตเศรษฐกิจ ถือเป็นกลุ่มเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีประชากรโดยรวมมากที่สุด
วัตถุประสงค์ เพื่อส่งเสริมการค้าเสรีระหว่างประเทศและให้ความร่วมมือกันในการแก้ปัญหาเศรษฐกิจการค้าในภูมิภาค
บทบาทหน้าที่ เป็นเวทีหารือและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับสภาวะและการแก้ไขปัญหาด้านเศรษฐกิจของสมาชิกและในภูมิภาค
ประโยชน์ที่ไทยได้รับ ได้ตลาดการค้ามากขึ้น , ไทยมีอำนาจถ่วงดุลทางการค้ามากขึ้น และ ไทยเป็นที่รู้จักในเวทีการค้าโลกมากขึ้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น